Rouw is een normale reactie op een verdrietige gebeurtenis. Het is een proces om uzelf aan te passen aan een veranderende situatie. Vaak ervaren uw naaste en uzelf al gevoelens van rouw tijdens het ziekteproces. Bijvoorbeeld om de gezondheid van uw naaste, omdat uw naaste steeds afhankelijker wordt, vanwege het naderend overlijden en/of het loslaten van uw geliefde.
Aspecten van rouw
Bij rouw horen ook emotionele reacties en het betekenis geven aan het verlies. Andere aspecten zijn het aanpassen aan de nieuwe situatie en het opnieuw vormgeven van uw levensverhaal. Het proces van rouw verschilt bij iedereen van duur, intensiteit en vorm. Verdriet komt en gaat met vlagen. En net als u denkt dat het beter gaat, overvalt het u ineens.
Mensen gaan het verlies soms uit de weg. Of vinden het geven van een nieuwe invulling aan het leven lastig. Een geestelijk verzorger, maatschappelijk werker, psycholoog, psychiater of rouwtherapeut biedt dan ondersteuning.
Rouw bij (jonge)kinderen
Kinderen rouwen net als volwassenen, maar uiten het anders. Dit hangt af van hun ontwikkelingsfase en begrip van de dood. Soms lijken ze onaangedaan; ze gaan door met hun bezigheden. Zij uiten gevoelens ‘spelenderwijs’. Het verwoorden komt veelal later in hun leven.
In het Zorgpad voor de patiënt kunt u meer te weten komen over de fase ‘rouw’.